MALARSTWO

czwartek, 11 maja 2017

MOWA CISZY



Posłuchaj wiatru w dolinie,
Posłuchaj jak strumyk płynie,
Posłuchaj jak trawa rośnie.
Posłuchaj… raz ciszej, raz głośniej…
 
Posłuchaj jak szumią drzewa,
Posłuchaj ptaka gdy śpiewa,
Posłuchaj jak brzęczy pszczoła,
Posłuchaj… jak cicho dokoła…
 
Wsłuchaj się w fale na morzach,
Posłuchaj ryb w wód przestworzach,
I słuchaj jak krople grają
Nutami deszczu spadając…
 
I rozwiej swych myśli chmury
Słuchając melodii natury
I usłysz, co mówi ci dusza,
Gdy cisza się w dźwiękach porusza…



KIM JESTEŚ



Nie jesteś swoim umysłem, ani swoją głową,
Nie jesteś swoim ciałem, ręką ani nogą.
Nie jesteś myślą, która, w głowie jak obłok płynie,
Ani emocją nie jesteś, która i tak przeminie.
 
Więc kim tak naprawdę jesteś? Zadajesz sobie pytanie.
I po co żyjesz na świecie? Co znaczysz w boskim planie?
 
Jesteś przejawem światła, przestrzenią i boskością,
Jesteś Tao wszechświata i jego na ziemi żywością.
Jesteś tym, który życie, w formy na świecie wnosi,
Jesteś oddechem natury, który na świat cię zaprosił.
 
Nie szukaj więc, więcej szczęścia na ziemi ani na niebie,
Bo szczęście jest tu i teraz, głęboko wewnątrz ciebie.
I wcale nie musisz go szukać w pośpiechu ani znoju,
Bo ono czeka na ciebie w ciszy i błogim spokoju.
 
A kiedy raz go poczujesz, będziesz tam zawsze wracał
I już nie będziesz w myślach, w emocjach się zatracał.
Bo Tao jest twoim domem, spokojem i miłością
Jest tym, co każdy ma w sobie, jest boską świadomością.


ZEN-ON I ZEN-ONA



Zen-on i Zen-ona to idealna para,
Nigdy się nie kłócą, w ogrodzie czy przy garach,
Cokolwiek robią oboje, osobno czy też razem
Ja lubię patrzeć na nich, tak miły to obrazek.
 
Zen-ona nie narzeka gdy obiad ugotuje
A Zen-on jest szczęśliwy i zawsze mu smakuje.
Nic nie jest dla nich ciężkie, mozolne czy też trudne,
Wszystko im się podoba i nigdy nie jest nudne.
 
Nie myślą oni zbyt wiele, lecz żyją obecnością
Nie kłócą się ze sobą, lecz darzą się miłością.
Nikt nie krzyczy w tym związku: „Racja po mojej stronie!”
Bo żadne nie jest sługą i żadne nie siedzi na tronie.
 
Kochają każdą chwilę, witają ją z radością,
Cokolwiek im przynosi, dziękują jej z wdzięcznością.
Z każdym dniem się przyjaźnią, nigdy się nie buntują,
Więc on przynosi im więcej, niż sami potrzebują.
 
Wiedzą, że wielka przestrzeń jest w nich i ich otacza
A to, gdy ktoś jest Zen, wie dobrze, co oznacza.
To akceptacja i zgoda, i życie w teraźniejszości
I chwila „tu i teraz” co zawsze w sercu gości.
 
A Zen-on i Zen-ona poznali takie życie
Więc zawsze są „w tym momencie”, wieczorem czy o świcie.
Bo wczoraj już minęło i nie wróci jak wiecie,
A jutro, jeśli nadejdzie, to będzie dzisiaj, przecież…



DWA PTAKI





Dwa ptaki siedziały na gałęzi drzewa.
Pierwszy skakał, fruwał, latał, biegał, śpiewał,
Drugi siedział spokojnie i patrzył dokoła:
Jak przebiega wiewiórka i jak brzęczy pszczoła,
Widział białe chmury, szarą myszkę w norze,
Słuchał szumu strumyka i skrobania w korze,
Czuł jak kwiaty pachną, w lesie szumią drzewa,
Wiedział, że to wszystko, jest takie jak trzeba.

Pierwszy spytał drugiego zdziwiony o świcie:
„Czemu ty tak siedzisz, wszak to nudne życie?
Nie skaczesz, nie latasz, nie fruwasz, nie śpiewasz,
Nie masz żadnych przygód, życia prawie nie masz!”

„Życie, przyjacielu, toczy się jak zechce,
Czasem cię zaskoczy, czasem cię połechce,
Czasem owoc gorzki poczujesz w swym dziobie,
Czasem słodycz miodu się przytrafi tobie.
Zaakceptuj wszystko, co ci życie daje,
A będziesz miał więcej, niż ci się wydaje.
Gdy zgoda na wszystko będzie w twoim sercu,
A pogoda ducha będzie na swym miejscu,
To szczęście na zawsze w twej duszy zagości,
Czy będziesz miał strawę, czy też będziesz pościł."


środa, 10 maja 2017

PREZENT



Dostałam dzisiaj w prezencie Dzień,

Jak czyste płótno do malowania,

Mogę z nim zrobić co tylko chcę

Z radością siadam więc do pisania.

Następnie wezmę z palety barw,

Z kolorów myśli, z emocji farb,

Błękit i zieleń, czerwień i róż

I namaluję wschód słońca wśród wzgórz.

A potem radosny żółty wybiorę,

Wymieszam z ciepłą czerwienią miłości

I tym sposobem na moim płótnie,

Pomarańczowe południe zagości.

Wdzięczność swą mieszam z fioletem wieczorem,

Z jasnymi gwiazdami na nieboskłonie

I złoty księżyc z miłością maluję,

A Tobie Boże za prezent - dziękuję…